Ślub Magdy i Roberta był już tak dawno….  20 czerwca, ale czas tak szybko biegnie i pracy tak dużo, że dopiero teraz udaje nam się pokazać zaledwie kilka (ponad 30 to ciągle jest kilka)

To co najważniejsze – nie widziałem dawno pary, która by była ciągle tak uśmiechnięta. I Madzia i Robert i ich rodziny – zupełnie obalili stereotyp, że Polacy to ponuracy. Było naprawdę bardzo wesoło, uczuciowo i cały ten ogromny ładunek emocji, jaki nieśli ze sobą, chyba udzielał się wszystkim dookoła. To było jedno z tych nielicznych wesel, na którym naprawdę żal mi było iść do domu! Magdo i Robercie – cieszę się ogromnie, że spotkam się z Wami raz jeszcze w Waszym dalekim, deszczowym kraju. Na pewno zrobimy wspólnie razem jeszzcze mnóstwo zdjęć. Razem, bo Robert też jest fotografem – i chciałem w tym miejscu podziękować mu ogromnie, że ani raz nie zapytał mnie o nic związanego z fotografią! Niczego nie narzucał, nie wtrącał się i zostawił zupełną swobodę w fotografowaniu i obróbce. Robert dziękuję!

A Madzi dziękuję ogromnie za piękny uśmiech i za to:

Chcieliśmy bardzo podziękować za cudowne zdjęcia...Nie ładnie jest zachwycać się samą sobą, ale uważam że są super i pokazują wszystkie
najważniejsze momenty podczas Naszego dnia..Fajnie będzie pokazać je dzieciom...i pewnie będą się dziwić, że mamusia i tatuś byli kiedyś
tacy ładni hihi (bo tak wyglądamy na zdjęciach) Nie wiem ile już razy je oglądałam, ale wciąż nie mogę się nacieszyć.... teraz tylko czekam
na wydruki.... Jeszcze raz bardzo dziękujemy i życzymy samych zadowolonych klientów-takich jak my:)"